Blokkades

en hoe die ons in de greep kunnen houden met alle gevolgen van dien

Jarenlang dacht ik: gewoon even doorzetten, totdat ik tijdens een intervisie volledig blokkeerde. Alle fysiologische mechanismes sloegen op hol: warm, zweten en mijn keel werd dichtgeknepen door een onzichtbaar snoer. Ik kreeg totaal geen adem meer. De adrenaline gierde door mijn lijf en ik wilde wegvluchten, maar dit kon natuurlijk niet.

De situatie was als volgt. Na enkele jaren gewerkt te hebben als psycholoog in de gezondheidszorg ben ik gaan werken in de zakelijke dienstverlening bij een HR adviesbureau. Een bureau dat uit zeer gelouterde seniore HR-adviseurs bestond. Ik had al een aantal projecten als freelancer mogen meedraaien en had een dusdanige goede indruk gemaakt, dat ze mij vroegen om in dienst te komen. Behalve mijn vrouw wist niemand dat ik het af en toe heel erg spannend vond. Ik hield mij een jaar lang groot en staande tot dit intervisiemoment, waarin ik onverwacht niet goed uit mijn woorden kwam. Dit verraste niet alleen mijn collega’s maar ook mij zelf heel erg. Ik kwam altijd makkelijk uit mijn woorden, ook in en voor groepen. De angst en schaamte deden vervolgens hun intrede, om vanaf dat moment niet meer te vertrekken. De week erop moest ik een presentatie geven voor een groep outplacement kandidaten. Alles stond bij mij op scherp om het recente debacle koste wat het kost te voorkomen. Je kunt het raden. Ik blokkeerde ook daar ter plekke en de woorden van de opdrachtgever “zal ik maar even een glaasje water voor je halen…” hebben mij lang achtervolgd als het teken van falen. 

Uiteindelijk – maar dan praat ik over jaren met het volgen van cursussen, trainingen en coaching heb ik deze angst voor presentaties redelijk kunnen overwinnen. Ook de onderliggende blokkades werden voor mij herkenbaar en duidelijk: hoe meer verzet, hoe sterker de tegenkracht. Ik gebruik dit voorbeeld veel in de praktijk: hoe meer kracht en energie je inzet om een bal (lees: je blokkades) onder water te drukken en te houden, des te sterker de tegenkracht, dat hij zich laat gelden om weer naar boven te willen komen. De bal zal het uiteindelijk altijd winnen. 

De vraag is dus niet om meer kracht te ontwikkelen, maar juist om los te laten waar je controle over wilt uitoefenen. Wie het werk van Anodea Judith kent – bij wie ik afgelopen week weer een hele inspirerende workshop heb gevolgd – kan dit direct plaatsen bij het keelchakra en daaraan gekoppeld de zogenaamde rigide karakterstructuur. Deze typering is aanvankelijk bedacht en ontwikkeld door Wilhelm Reich, een tijdgenoot en leerling van Freud, die verschillende defensie- patronen onderscheidt, zoals die zich voordoen in ons lichaam om ons te verweren tegen bedreigingen van buitenaf. Zij zijn te beschouwen als een soort harnas. In verschillende stadia vanaf de geboorte sluiten we dit harnas om ons heen en schermen ons daarmee af tegen krachten die wij ervaren als ongewenst of pijnlijk. En waar deze bescherming ons eerst hielp, gaat die op een gegeven moment knellen en vraagt het om keuzes. Tijn Ponjee heeft een handzaam boek geschreven over dit onderwerp met een gratis test (https://karakterstructuren.com/karakterstructuren-test/), die laat zien welke karakterstructuur het meest op jou van toepassing is.  

Blokkades uiten zich op heel verschillende manieren, in verschillende gradaties en combinaties al dan niet gepaard gaande met lichamelijke klachten. Blokkades verhinderen dat de energie op een voor jou prettige manier kan stromen en je daarmee afhoudt van je diepere verlangen. En voor je het weet beland je – net als ik – in een gevecht en worsteling. Dat je er enkel op gericht bent wat er niet mag zijn in plaats van ruimte te geven aan wat er wel mag zijn.

Het heeft me tijd gekost om dit te herkennen en te onderkennen. Gelukkig is de tijdsgeest ook veranderd ten aanzien van het tonen van deze kwetsbaarheid, maar er is nog wel een lange weg te gaan…

Wil je meer weten over welke mogelijkheden er zijn om je te ontworstelen aan blokkades die jou in de greep houden? In de eerstvolgende workshop van juli gaan we hier dieper op in. Je kunt altijd ook een individuele afspraak maken.

Workshop Blokkades

3 juli 2026

13.00 tot 17.00 uur
Mej. Talmaweg 16

9439TJ Witteveen

Max. aantal deelnemers: 8
kosten € 50,-

(voor in company gelden andere tarieven.)

Met behulp van systemische oefeningen en opstellingen krijg je zicht op vragen als:

Welke blokkades zitten jou in de weg?

Hoe uit zich dit in je lichaam en gedrag?

Welke bal hou jij onder water?

Wat blokkeert jou om jezelf te zijn?

Meer informatie over familieopstellingen

Zelfvertrouwen

Sommige mensen lijken het volop te hebben, zelfvertrouwen. Maar bij navraag blijkt dat vaak niet zo te zijn. Verre van zelfs. We willen er allemaal wel graag wat meer van. Het gevoel dat je stevig in je schoenen staat, dat je weet wat je wilt en dat op een prettige manier kan duidelijk maken. Het gevoel dat je goed bent zoals je bent, los van wat anderen denken of vinden.

Niemand wordt geboren zonder zelfvertrouwen, maar in de loop van het leven verliezen we het soms en worstelen we om het te krijgen. Als baby kon je alleen maar huilen om je behoeften kenbaar te maken. Ongemak, honger, vieze luier, zon in de oogjes, te warm, te koud, op alles reageerde je met huilen. Zonder je ook maar één moment bezig te houden met wat de omgeving daarvan vond. Maar deze periode duurde niet lang. Er komt al snel interactie met de omgeving. We leren ons aan te passen aan wat van ons wordt verlangd. We passen ons aan de normen van het gezin en de maatschappij aan en soms aan wat een religie van ons vraagt.  De baby die zo helemaal zichzelf was, krijgt steeds meer lagen van aanpassing en conditioneringen over zich heen. Meisjes moeten zich in onze maatschappij nog steeds meer aanpassen dan jongens. We leggen laag over laag over laag.

Ieder kind wordt geboren met iets eigens, iets wat je vanaf het begin in je draagt en wat de kern is van de persoon die je bent. Natuurlijk moet je je aanpassen, dat is een normaal en natuurlijk proces, dat steeds weer terugkomt. De kunst is om de balans te vinden tussen jezelf zijn en je aanpassen aan de situatie. Hoe meer zelfvertrouwen je hebt, hoe makkelijker je die balans kunt vinden. Want hoe duidelijker je kunt aangeven waarom je iets wilt of doet of nodig hebt, hoe makkelijker het voor anderen is om te accepteren dat jij bent zoals je bent.  Als je veel geluk hebt gehad, zagen je ouders het eigene in jou en gaven ze je de ruimte om dat wat in je zit zich te laten ontvouwen. Dan is de kans dat je deze balans vindt, groter. 

Sociale media maken het tegenwoordig allemaal nog veel complexer. De lat ligt hoog, zo hoog dat jongens zich inmiddels met een hamer tegen de kaak slaan om een mooie kaaklijn te krijgen en jonge meisjes van 8 jaar oud al make-up gaan gebruiken en zelfs promoten. De focus ligt heel erg op het uiterlijk, op belevenissen en op likes. Trots zijn op wat jou uniek maakt is een steeds grotere uitdaging en daarmee wordt je zelfvertrouwen zwaar op de proef gesteld.

In de kern gaat het om de vraag: “Mag ik er zijn, precies zoals ik ben”. Dat geeft zelfvertrouwen. En om daar te komen moet je de lagen weer afpellen. Laag voor laag. En bij elke laag kun je je afvragen, past dit bij mij en heb ik dit nog nodig? Tot je bent aangekomen bij de kern van wie je werkelijk bent: Een uniek persoon met bijzondere eigenaardigheden, zwakheden en talenten. Niet perfect, maar perfect jezelf. Kwetsbaar voelt dat dan, maar uiteindelijk kom je erachter dat je dan sterker bent dan in het harnas dat je had opgebouwd om je te beschermen.   

Je hoeft niet iets te worden, je hoeft alleen maar te zijn. We zijn als een rivier, vanaf de oorsprong tot de zee zijn we steeds dezelfde rivier.

Als je alles afpelt, de lagen en de lenzen waardoor je naar het leven kijkt, dan kun je je levendig gaan voelen. In resonantie met de wereld om je heen. Niet in het hoofd, niet in het verleden, niet in de toekomst.  Aanwezig in het moment, aandachtig en alert.  Dan hoef je je niet af te vragen of je er mag zijn. Je bent er. Je leeft. Zolang je leeft, mag je er zijn.

Herken je je hierin? Kom dan naar de workshop op 12 juni in Witteveen

Workshop Zelfvertrouwen
12 juni 2026

13.00 tot 17.00 uur
Mej. Talmaweg 16

9439TJ Witteveen

Max. aantal deelnemers: 8
kosten € 50,-

(voor in company gelden andere tarieven.)

Met behulp van systemische oefeningen en opstellingen krijg je zicht op vragen als:
Hoe is het gesteld met jouw zelfvertrouwen?

Voel jij dat je er mag zijn, helemaal zoals je bent, met al je eigenaardigheden?

Welke lagen heb jij af te pellen?

Wat blokkeert jou om jezelf te zijn?


Meer informatie over familieopstellingen

AuteurJan Willem VenemaGeplaatst opCategorieënGeen categorienieuwsbriefBewerk”Waarom is begrenzen zo moeilijk?”

Geef een reactie

Waarom is begrenzen zo moeilijk?

Burn-out is misschien wel hét ziektebeeld van deze tijd. Je opgebrand, overwerkt, overspannen en voortdurend moe voelen. Veel gehoorde klachten die bijna altijd terug te voeren zijn op een verstoorde balans tussen nemen en geven.

Ga eens bij jezelf na. Hoe is deze balans in de relaties die jij hebt met anderen? Op je werk, privé en in je familie? Heb jij het gevoel dat er een gezond evenwicht is in wat je geeft in relatie tot dat wat je ontvangt? Dit blijkt voor veel mensen heel lastig te zijn.

Maar waarom is dat nou zo lastig? Omdat we niet leren om te begrenzen. Want begrenzen vraagt om vaardigheden, assertief zijn, op de juiste plek staan en om kenbaar te (durven) maken wat jij wilt en daar gevolg aan te geven.Begrenzen kan inhouden dat je een ander moet teleurstellen en even niet aardig gevonden wordt. En daar ligt voor veel van ons een belangrijk thema. Immers dit brengt het risico mee dat je niet meer bij de groep hoort. En dit is van oudsher het meest bedreigende wat er kan gebeuren. Verstoten worden door de groep kan betekenen dat je er alleen voor komt te staan, met slinkende overlevingskansen. We zijn sociale dieren daarom willen we koste wat het kost voorkomen dat we buiten de groep vallen, dus maken we onze eigen wensen, behoeftes en verlangens ondergeschikt. Dat begon al als klein kind, waar we leren om ons aan te passen in ruil voor liefde van onze ouders. Kinderen die daarin al vroeg hun autonomie tonen, ontmoeten – tegenwoordig zie ik wel een andere benadering van ouders – al snel een corrigerende reactie. Aanpassen raakt direct aan het thema loyaliteit.

De balans tussen geven en nemen gaat over uitwisseling. In de natuur zien we dit terug in het ecosysteem van bijvoorbeeld een bos. Is het ecosysteem in balans dan zien we het leven van planten en dieren floreren. Het systeem kent zelfregulering en een dynamisch evenwicht tussen behoud, aanpassing en uitwisseling. Dan is sprake van vitaliteit. Er zijn echter voortdurend krachten van buitenaf en binnenuit, die dit evenwicht kunnen verstoren. Uitwisseling is één van de oerkrachten en basisprincipes van systemisch werk, naast binding en ordening. Is de balans tussen geven en nemen in evenwicht, dan is er vrijheid. Vrijheid en ruimte om te doen wat je wilt. De toekomst heeft geen claim meer op het verleden.

Leren begrenzen begint bij het onderzoeken naar wat nu eigenlijk wel en niet van jou is. Voor welke “last” voel jij je verantwoordelijk en is dat eigenlijk wel van jou. Sta je voldoende op je eigen plek in het gezin, je relatie of op je werk. Aan wie of wat ben je loyaal, door zoveel te geven? De antwoorden op deze vragen helpen je om meer zicht te krijgen op wat zich bij jou in de onderstroom voordoet en om je grenzen te stellen.

Herken je je hierin? Kom dan naar de workshop op 1 mei in Witteveen

Workshop grenzen stellen
1 mei 2026

13.00 uur tot 17.00
Mej. Talmaweg 16

9439TJ Witteveen
kosten € 50,-

Met behulp van systemische oefeningen en opstellingen krijg je zicht op vragen als:

Welke patronen beïnvloeden jouw grenzen?

Welke verantwoordelijkheid draag je eigenlijk en hoort die wel bij jou?

Welke plek neem je in op je werk?

Hoe stel je grenzen zonder schuld, strijd of uitleg?

Meer informatie over familieopstellingen